Vandaag met een volle bus naar de Duitse Hariksee. Dit is een meertje tussen Brüggen en
Niederkrüchten waar ‘onze’ Swalm doorheen stroomt. Eenmaal daar zochten ik en mijn co-piloot
Peter naar de aanlegsteiger van de rondvaartboot. Dan toch maar even in goed Duits vragen,
maar niemand wist óf de boot zou vertrekken of waar die was. Iedereen weer terug in de bus en óp
naar de aanlegplaats aan de andere zijde, waarvan ik mij herinnerde dat de boot daar altijd lag. Dat
bleek gelukkig het geval: hoera daar was onze boot! De steiger was echter afgesloten met een
ketting en nergens een kapitein te bekennen, wel een bord met zijn naam en telefoonnummer. Hij
nam op en zei ons, dat hij er binnen 5 minuten zou zijn. En ja hoor, ‘gans pünktlich’ kwam onze
kapitein, Herr Patchel aanzetten op zijn scootertje. Toeval bestaat niet zeggen ze, maar vandaag
wel: we zaten nog maar amper op de boot of de tweede volle plusbus kwam aanzetten zodat ze op
het nippertje ook aan boord konden komen. Bijna de boot gemist dus… Ook zij bleken aan de verkeerde
kant van het meertje naar de boot te hebben gezocht. Enfin het boottochtje kon beginnen. Het weer
was prachtig en vanaf het water heb je een mooi uitzicht op de oevers met zijn talrijke mooie huizen
en huisjes die zo te zien sporadisch bewoond worden. We voeren in een rustig tempo anders ben je zo
aan de kant van de watermolen waar wij eerder naar deze boot gezocht hadden.
We hielpen de mensen die wat moeilijker ter been zijn, voorzichtig uit de boot. En daarna: jawel,
“Kaffee und Kuchen” direct voor onze neus! Op het terras in het zonnetje lieten we ons de
overheerlijke Apfelsjtrudel goed smaken.
Tot nu toe waren de weergoden ons goed gezind. Voorbij Brüggen echter, op de terugreis, gingen de
hemelsluizen wagenwijd open. Ruitenwissers deden verwoede pogingen om het zicht te behouden.
Wat een geluk vandaag, deze timing. Daar waren we allemaal wel blij mee.
Tja, een reis met aanvankelijk wat hindernissen , maar uiteindelijk werd het een heerlijke middag.
Paul Caquelein, chauffeur
