Ze probeerden te achterhalen waar we vandaag naar toe zouden rijden. Maar ik hield de kaken stijf op elkaar want het moet toch een verrassingstocht zijn. Via het mooie Leudal reden we naar Roggel en van daaruit naar Meijel. Met opzet stuurde ik de bus daar in de buurt over kleine landweggetjes waar je normaal gesproken alleen tractoren ziet rijden. Opvallend hoe ruim dit landschap was: hier en daar ‘n mooie boerderij tussen uitgestrekte weilanden en akkers. De buspassagiers waren hier nog nooit geweest en vonden de rit dus best verrassend. De echte verrassing lag natuurlijk in de eindbestemming: het bezoekerscentrum Groote Peel. Ik kon de bus recht voor de ingang laten staan zodat er met de rollators nauwelijks gelopen hoefde te worden. Eenmaal binnen viel ons gezelschap onmiddellijk aan op vlaai en koffie. Daarna werd er uitgebreid rondgekeken naar al die dingen die te koop waren.
Dit waren meestal dingen die iets met de peel of de locale natuur te maken hebben en is het aanbod zeer divers: boeken, honing, fraaie stenen, vogels van keramiek enz. enz. We keken op ons gemak rond en er werd menig souvenir door onze passagiers gekocht.
Nu werd het tijd voor de tweede verrassing. We zaten immers dicht bij Nederweert. Zodoende was het een makkie om nog even bij ijssalons Florence de middag af te sluiten met een lekker ijsje.
Toen terug via Heythuysen. Men was het er over eens zo te horen: het was weer een leuke verrassende tocht.
Paul Caquelein, chauffeur